“Αποδέξου – επειδή αν αρνηθείς οτιδήποτε, θα γεμίσεις με ένταση. Όλα όσα αρνείσαι, προκαλούν ένταση. Αποδέξου. Αν θέλεις να χαλαρώσεις η αποδοχή είναι ο δρόμος. Αποδέξου οτιδήποτε συμβαίνει γύρω σου. Άφησε το να γίνει ένα οργανικό όλο. Είναι! Εσύ μπορεί να το γνωρίζεις ή μπορεί να μην το γνωρίζεις, τα πάντα όμως είναι αλληλένδετα. Αυτά τα πουλιά, αυτός ο ουρανός, αυτός ο ήλιος αυτή η γη, εσύ, εγώ, όλοι είμαστε συνδεδεμένοι. Είναι μια οργανική ενότητα. Αν εξαφανιστεί ο ήλιος, θα εξαφανιστούν τα δέντρα. Αν εξαφανιστούν τα δέντρα, θα εξαφανιστούν τα πουλιά. Αν εξαφανιστούν τα πουλιά και τα δέντρα, εσύ δεν θα μπορείς να βρίσκεσαι εδώ – θα
εξαφανιστείς.Τα πάντα, το κάθε τι είναι βαθιά συνδεδεμένο με τα πάντα και το κάθε τι. Γι’ αυτό λοιπόν μην αρνείσαι τίποτα, επειδή την στιγμή που αρνείσαι, αρνείσαι κάτι μέσα σου. Αν αρνείσαι αυτά τα πουλιά που τραγουδούν, τότε αρνείσαι κάτι μέσα σου.” Θέλω να σε μάθω…δεν φοβάμαι τα θέλω μου,μήτε προσέχω τι εύχομαι,ισορροπώ κ δεν ακροβατώ στον αντίποδα για να τα καταφέρνω… Δαιδαλώδης χαοτικές διαδικτυακές διαδρομές… …αναγκάζεσαι να κρύψεις τις προσμονές σου απο μια κοινωνία που σε καταδικάζει…μπαίνεις στο elmaz…σου ζητάν να χωρέσεις όλη την ουσία σου,σε μια επικεφαλίδα κ ένα κείμενο…το επιχειρείς…βομβαρδισμός μνμτων…ελάχιστοι σου προκαλούν χημικές η μή εγκεφαλικές διεγέρσεις… Δεν είμαι μόνο ένα βλέμμα…Δεν είμαι μόνο μια σκέψη…Δεν είμαι μόνο μια ανάσα… Είμαι μια θάλασσα φωτιάς…ένας γαλαξίας αισθήσεων…Είμαι ένας ωκεανός χρωμάτων κ πώς να με χωρέσω σε μια επικεφαλίδα?Πώς να με ξεδιπλώσω σ’ενα κείμενο? Θα το νηστέψω το φιλί ώσπου να με φιλήσεις!