Όσο κι αν σας φαίνεται εκπληκτικό, η ιστορία του δαχτυλιδιού και των συμβολισμών του ξεκινάει από το 17ο αιώνα π.Χ. στην Αίγυπτο. Τότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά το δαχτυλίδι στο χέρι των νεόνυμφων, στην ίδια ακριβώς θέση που το φοράμε και σήμερα, στον παράμεσο του αριστερού χεριού!.. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι από το συγκεκριμένο δάχτυλο περνούσε ένα πολύ λεπτό νεύρο που συνδεόταν με την καρδιά, την πηγή των συναισθημάτων. Έτσι το έθιμο διατηρείται μέχρι σήμερα: το δαχτυλίδι των αρραβώνων, το πρώτο ορατό σε όλους σύμβολο επίσημης δέσμευσης, τοποθετείται στο ίδιο ακριβώς σημείο που το φορούσαν και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι!..Αλλά, γιατί το δαχτυλίδι συνδέεται με το γάμο; Πρώτα - πρώτα λόγω του σχήματός του: ένας κύκλος χωρίς αρχή και τέλος, συνδέει το ζευγάρι για πάντα με τα ιερά δεσμά του γάμου.
Κατά την ρωμαϊκή περίοδο ο άντρας φορούσε χρυσό δαχτυλίδι, ενώ η γυναίκα από ασήμι. Αυτό συμβόλιζε ότι με το γάμο η γυναίκα υποτασσόταν στον άντρα της (γιατί μόνο οι ελεύθεροι πολίτες μπορούσαν να φοράνε χρυσά κοσμήματα)!..
Από το 860 μ.Χ. όμως, ο πάπας Νικόλαος καθιερώνει υποχρεωτικά τη χρυσή βέρα και για τη γυναίκα εξισώνοντας το ζευγάρι τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του μυστηρίου. Στις μέρες μας, ευτυχώς δεν υπάρχουν τέτοιες προκαταλήψεις και τα ζευγάρια μπορούν να επιλέξουν μοντέρνες βέρες από χρυσό, λευκόχρυσο ή πλατίνα.
Όμως, ο πανάρχαιος συμβολισμός της βέρας παραμένει αναλλοίωτος!..