p

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

Το ξανάβαλε αγόρι μου...

Τόσα χρόνια στην Ελλάδα ο Ομπράντοβιτς μας έχει μάθει σε κάποια πολύ συγκεκριμένα στερεότυπα πάνω στη δουλειά του. Ξέρει να προετοιμάζει την ομάδα του για τα σπουδαία παιχνίδια που έρχονται την άνοιξη, συνηθίζει να βάζει τις φωνές μετά απο κάποια απώλεια με σκοπό να αφυπνίσει την αγωνιστική διάθεση των παικτών του και σπάνια χάνει 3 παιχνίδια στην σειρά....



Πρίν το ταξίδι στην Ισπανία οι πράσινοι είχαν φτάσει στο κρίσιμο κατώφλι των 2 ηττών (απο ΤΣΣΚΑ και Μπάμπεργκ) αλλά κόντρα στην Μάλαγα απέφυγαν να τριτώσουν το κακό καθώς επικράτησαν με σκορ 77-76 έστω και αν χρειάστηκε να επιστρατεύσουν την βοήθεια του σεληνιασμένου Δημήτρη Διαμαντίδη. Ο "Μήτσος" πέρα απο την γνωστή προσφορά στα αμυντικά και οργανωτικά του καθήκοντα ντύθηκε σούπερμαν και στην επίθεση αφού κατέγραψε έναν τελικό απολογισμό 23 πόντων με 7/11 τρίποντα, δυο εκ των οποίων στα τελευταία κρίσιμα δευτερόλεπτα όταν ο συνδυασμός άγχος και πίεσης των γηπεδούχων είχαν φτάσει στο μέγιστο βαθμό.


Ο προπονητής τους Τσούς Ματέο ήξερε με ποιόν είχε να κάνει, τον έβλεπε να είναι "καυτός" αλλά δεν τον φύλαξε όσο έπρεπε και φυσικά το πλήρωσε (τελευταία επίθεση με τον τραγικό Φρίλαντ!!!). Ας παρηγορηθεί τουλάχιστον οτι δεν είναι ο πρώτος που το παθαίνει!


Απο την άλλη μεριά η παρηγορία της νίκης και της εξασφάλισης σε μεγάλο βαθμό της δεύτερης θέσης του ομίλου πίσω απο την πανίσχυρη μέχρι στιγμής ΤΣΣΚΑ Μόσχας δεν αρκούν για να καλύψουν και τις σκοτεινές πλευρές του πράσινου φεγγαριού.

Οι πρωταθλητές Ευρώπης παρά το γεγονός οτι πήραν απο την αρχή το προβάδισμα παρουσίασαν σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους που επέτρεψαν στην Μάλαγα, σε συνδυασμό με την συμπαράσταση του ένθερμου κοινού της, να ξαναμπεί στο παιχνίδι και να φτάσει ένα βήμα απο το να το πάρει. Ταυτόχρονα η τρύπα στην καρδιά της ρακέτας του τριφυλλιού καλά κρατεί.
Με τους Μπατίστ και Μάριτς ακόμη ανέτοιμους και τον Τσαρτσαρή τραυματία ο μόνος που δείχνει σχετικά σταθερός είναι ο Βουγιούκας αλλά και πάλι αυτό δεν αρκεί για να αποτρέψει παίκτες όπως ο Κροάτης Λούκα Ζόριτς να πιάνουν απόδοση που τους κάνει να μοιάζουν με τον Τζαμπάρ!!!

Βέβαια το παρήγορο είναι ότι όλα αυτά τα μειονεκτήματα διορθώνονται και όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να (ξανά)διαβάσει τα στερεότυπα αλά Ομπράντοβιτς που αναφέρουμε στην εισαγωγή. Αυτός ξέρει...


Υ.Γ Ο τίτλος του άρθρου είναι παράφραση της γνωστής ιαχής του Βασίλη Σκουντή κατά την διάρκεια της επικής ανατροπής της Εθνικής μας επί της Γαλλίας στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ στη Σερβία το 2005. Ένεκα των συνθηκών και του ίδιου πρωταγωνιστή νομίζω οτι μας επιτρέπεται αυτή η μικρή "κλοπή".

http://insports.gr/

Αν σας άρεσε το θέμα κάντε ένα "Like" και κοινοποιήστε το στους Φίλους σας...!